|
Truditur dies die, novaeque pergunt interire lunae
Iudicis est recti nec munere, nec prece flecti
Rerum magistra experientia est
Pro publico bono
Ius summum saepe summa est malitia
Nulla nisi ardua virtus
Quod scripsi, scripsi
Actio in distans
Ad augusta per angusta
Quod non est in actis, non est in mundo
Nullo modo sine amicitia firmam et perpetuam iucunditatem vitae tenere possumus
Quid autem vides festucam in oculo fratris tui, et trabem in oculo tuo non vides
Absque (ulla) nota
Ex tempore (dicere)
Morbi perniciosiores pluresque sunt animi quam corporis
Nobilitas sola est atque unica virtus
Mendico ne parentes quidem amici sunt
Aut mors aut victoria
Pallida mors aequo pulsat pede pauperum tabernas regumque turres
Fac fideli sis fidelis
|
Menu
Verberat nos et lacerat fortuna? Patiamur!
Ad pedem litterae
Caelum, non animum mutant, qui trans mare currunt
Amen? sed tamen!
Sine spe
Mihi adhaerere Deo bonum est
Verberat nos et lacerat fortuna? Patiamur!
Patientia rara virtus est
Medium tenuere beati
Corpus delicti
Saepe adulatio, dum blanditur, offendit
Qui se metui volent, metuant ipsi necesse est
Bene vale
Virtutem pretium esse sui
Toto corpore et omnibus ungulis
Philosophia medetur animis, inanes sollicitudines detrahit, cupiditatibus liberat, pellit timores
Vigilandum est semper, multae insidiae sunt bonis
Forsan et haec olim meminisse iuvabit
Domus propria domus optima
Quidquid optimum homini est, nec dari nec eripi potest
|